Carin Bolders na 45 jaar met pensioen: een creatieve duizendpoot met hart voor patiënten en collega’s

Na 45 jaar dienstverband gaat onze collega Carin Bolders dit jaar genieten van een welverdiend pensioen. Ze begon in 1979 als secretaresse voor een internist en sluit haar loopbaan nu af als senior functioneel applicatiebeheerder. Van brieven typen met een hamerslagtypemachine tot het opleiden van verpleegkundigen na een grote update van HiX, Carin heeft in al die jaren een enorme technische evolutie zien passeren in haar werk. “Ach, dat is alleen maar de tijdsgeest. De rode draad in mijn werk is voor mij altijd het welzijn van de patiënten en een fijne samenwerking met collega’s geweest. Als het even kon, liefst met een creatieve knipoog.”

Secretaresse. Eerste medewerker. Teamleider. Senior functioneel applicatiebeheerder. Tijdens haar 45-jarige dienstverband voor ons ziekenhuis vulde Carin Bolders deze functies allemaal vol overgave in, maar ze zeggen eigenlijk weinig over Carin zelf of over haar enthousiasme. “Ik denk dat de manier waarop ik steeds mijn werk heb gedaan meer over mij zegt”, blikt Carin terug. “Er zijn. Dat is volgens mij de rode draad hoe ik mijn werkzaamheden invul. Of dat nu op een polikliniek was of dat dit tijdens een implementatietraject van nieuwe software was: ik wil er zijn. Voor patiënten én voor collega’s.”

Pedagogiek
Een andere belangrijke rode draad in het werk van Carin is het gebruik van nieuwe technische mogelijkheden geweest. “In 1979 had ik de pedagogische academie afgerond. Het was in die tijd heel moeilijk om werk te vinden. Ik was heel blij dat ik als secretaresse aan de slag kon in het Lievensberg ziekenhuis in Bergen op Zoom. Door de jaren heen zag je de invulling van werkzaamheden steeds veranderen. Aanvankelijk was het typen met hamerslagtypemachines en doorslagjes, midden jaren negentig volgden informatiesystemen met DOS en later namen we stapsgewijs nieuwe modules van Chipsoft in gebruik. Ik heb het altijd interessant gevonden om te zien hoe ik die techniek kon gebruiken om het werk voor alle collega’s beter te laten verlopen. En hen zo efficiënt mogelijk met de software te leren werken. Daar schuilt toch een stukje van mijn pedagogische achtergrond in, denk ik. De afgelopen jaren heb ik dit ook gedaan met meer complexe digitale informatiesystemen, zoals HiX, en ten behoeve van het programma Polikliniek van de Toekomst.” 

Bestuurder met eczeem
Het opleiden van collega’s deed Carin niet alleen met de nodige pedagogische kunde, maar ook met heel veel plezier. Dat blijkt als ze met pretogen vertelt over een opleidingsplan voor HiX: “Volgens mij was dat in 2017. Doel was toen om in veertig sessies liefst 900 verpleegkundigen bekend te maken met een juiste registratie in HiX. We wilden dit op een educatief goede manier doen, maar ook laagdrempelig. Samen met collega’s van Vorm en Beeld maakten we toen filmpjes onder de naam ‘The HiX-files’, een parodie op de naam van een Amerikaanse serie uit de jaren negentig. Voor één van die filmpjes zochten we nog een acteur voor de rol van patiënt. Tijdens ons overleg hiervoor liep toenmalig bestuurder Hans Ensing voorbij. Ik dacht toen, ik stap er gewoon op af. Tot mijn verbazing stemde hij direct in. Het filmpje had als thema allergieën. Voor we het wisten acteerde onze bestuurder in een ziekenhuisbed met eczeem van rode lippenstift op zijn hoofd. Na de opname had hij een vergadering, maar kreeg hij die lippenstift niet meer goed van zijn gezicht”, lacht Carin. “Dat zijn toch van die momenten waar we nog vaak om hebben moeten lachen.”

Creativiteit
Behalve pedagogiek speelt wellicht ook creativiteit een belangrijke rol in het werk van Carin. “In mijn vrije tijd ben ik creatief in de zin van beeldende kunst. Ik maak thuis zelf verschillende vormen van keramiek, ik schilder graag en werk soms ook met paverpol voor het verharden van bijvoorbeeld textiel. In mijn werkzaamheden voor Bravis heb ik vaak ook geprobeerd om op een creatieve manier met patiënten of collega’s om te gaan. Als dat op de ene manier niet lukte, dan probeerde ik altijd een andere invalshoek te vinden om wel tot een oplossing te komen. Dat vergde soms wat creativiteit. Ik heb zo altijd mijn steentje willen bijdragen aan een plezierige werksfeer waarin iedereen weet wat hij of zij moet doen en dat het werk op een fijne en efficiënte manier wordt uitgevoerd.”

Vrijwilligerswerk op Bali
Tot slot de onvermijdelijke vraag aan Carin wat haar plannen zijn na haar laatste werkdag. “Ik ga gewoon door met mijn werk dat ik altijd heb gedaan in mijn vrije tijd”, lacht Carin. “Ik doe namelijk vrijwilligerswerk bij Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg en voor onze stichting Timeus op Bali. Daar help ik blinde kinderen met scholing om zelfstandiger in het leven te kunnen staan. Ik ga daar jaarlijks naartoe, vooral om praktische dingen te doen. Dan sta ik daar als enige buitenlandse op het platteland emmertjes cement te tillen voor de bouw van een school. Heerlijk, daar geniet ik echt van. Ik hoop dat na mijn pensioen meer te mogen doen.”

Beste Carin, enorm bedankt voor je jarenlange inzet voor ons ziekenhuis en we wensen je alle goeds toe. Geniet van je hobby’s, vrijwilligerswerk en alles wat nog op je weg komt.