Praten over behandelgrenzen

Behandelbeperking

Waarom praten over behandelbeperkingen?

Samen met uw arts kunt u de mogelijkheden van uw behandeling en beperkingen bespreken. U kunt dan vertellen wat uw verwachtingen en wensen zijn. Dit voorkomt dat u in een acute situatie dit emotionele gesprek moet voeren met een onbekende arts.

Wanneer praten over behandelbeperkingen?

Tijdens een noodsituatie is er vaak geen tijd om over behandelbeperkingen te spreken. Het is verstandig om eerder na te denken en te praten over een behandelbeperking.

Het kan zijn dat uw arts dit onderwerp met u wil bespreken. U kunt hier ook altijd zelf over beginnen.

Wie bepaalt een behandelbeperking?

Uzelf
U of uw wettelijk vertegenwoordiger besluit zelf of bepaalde handelingen wel of niet worden gedaan. Bijvoorbeeld vanuit een bepaalde religie of levensbeschouwing. Of omdat u geen belastende behandeling meer wilt ondergaan.

Uw arts
Sommige patiënten zijn zo ziek of verzwakt dat bepaalde behandelingen zoals reanimatie of behandeling op de intensive care geen kans van slagen hebben en daarom niet zinvol zijn. Deze behandelingen worden dan niet toegepast, ook niet als de patiënt of de familie dit wel wenst.

Uw arts probeert dit altijd tijdig en met u en uw familie te bespreken en registreert dit besluit nauwkeurig in uw dossier.

Welke behandelbeperkingen?

In het ziekenhuis wordt gewerkt met codes die aangeven of er wel of geen behandelbeperking is afgesproken.

Code A:
Geen behandelbeperkingen.

Code B:
Eén of meerdere behandelbeperkingen. De arts bespreekt dit met u. De meest bekende zijn:

• Niet reanimeren. Reanimeren is een poging om de ademhaling en de bloedsomloop te herstellen. (code B NR)

• Niet meer beademen. Als u zelf niet meer kunt ademhalen, mag de ademhaling niet worden overgenomen door een beademingsmachine.

• Geen opname op de intensieve zorg afdeling (IC).

• Geen opname op de afdeling hartbewaking voor de bewaking van uw hartritme.

• Geen dialyse: geen bloedspoeling bij de uitval van uw nieren.

• Geen operaties.

• Geen toediening van rode bloedcellen of bloedplaatjes (bloedproducten).

• Geen antibiotica: geen medicijnen tegen infecties die worden veroorzaakt door bacteriën.

• Geen kunstmatige voeding via een sonde (sondevoeding).

• Geen zware onderzoeken voor de patiënt (invasieve diagnostiek).

Code C:
Geen behandelingen die gericht zijn op genezing. Alleen nog behandelingen die gericht op comfort zijn, zoals bestrijding van pijn of benauwdheid.