Longembolie

U bent in het Bravis ziekenhuis onder behandeling vanwege een longembolie. Bij een longembolie zit een bloedvat naar uw longen verstopt. Daardoor komt er minder zuurstof in uw bloed. Hierdoor krijgt u het benauwd. In het gesprek met uw arts heeft u al informatie ontvangen over de aandoening en de behandeling. In deze folder kunt u de mondelinge informatie van onze zorgverlener(s) op uw gemak nalezen, zodat u zich kunt voorbereiden op de behandeling.

Wat is een longembolie?

Bij een longembolie zit een bloedvat naar uw longen verstopt. Daardoor komt er minder zuurstof in uw bloed. Hierdoor krijgt u het benauwd. Dat kan een angstig gevoel geven. 

De longslagader loopt van uw hart naar uw longen. De slagader vervoert bloed waar weinig zuurstof in zit naar uw longen. Daar neemt het bloed zuurstof op. Het zuurstofrijke bloed gaat vervolgens via de longader naar uw hart en wordt van daaruit rondgepompt door uw lichaam. Bij een embolie raakt de ader of slagader verstopt. Daardoor komt er minder zuurstof in het bloed en krijgt u het benauwd. Een longembolie is een ingrijpende gebeurtenis die emoties als angst en verdriet kan losmaken. Dit zijn normale gevoelens. U kunt dit bespreken met uw arts.

Er stroomt bij een longembolie minder bloed naar delen van uw long die achter de embolie liggen. Daardoor kan het achterste deel van uw long geen zuurstof opnemen uit de ingeademde lucht. Hoe hoger in de vertakking de longembolie zit, hoe groter dat deel is. Bij een longembolie moet uw hart veel moeite doen om genoeg bloed door de longen te pompen. Als de verstopping in de longslagader groot is, ontstaat er een tekort aan zuurstof. Daardoor krijgt u het benauwd.

Soorten longembolie

Een longembolie kan zich in het midden van uw long bevinden of vlak bij de rand. De bloedprop kan groot of klein zijn. Soms is er meer dan één prop. Dan zijn meerdere vertakkingen van de longslagader afgesloten. Een grote prop in het midden van een long noemen we een ‘grote’ longembolie. Dit is een levensbedreigende ziekte.

Longinfarct na een longembolie

In één op de tien gevallen volgt na een longembolie ook een longinfarct. Een longinfarct ontstaat wanneer een deel van het longweefsel geen bloed meer krijgt en daarmee dus ook geen zuurstof. Als dit te lang duurt, gaat dit weefsel dood. Dit noemen we een longinfarct. Een ernstige longembolie kan levensbedreigend zijn.

Oorzaak van een longembolie

De oorzaak van een longembolie is een bloedprop die een (slag)ader van uw longen blokkeert. Een bloedprop is bloed dat gestold is. De prop zit meestal eerst ergens anders in het lichaam. Hier zitten vaker bloedstolsels in de grotere aderen. Dit heet trombose. Als er een stukje losschiet van dit bloedstolsel, wordt dit meegevoerd door het bloed. Via het bloed komt dit in uw longen terecht.

Prop in uw longen

Als de prop groot is, blijft hij hangen in uw longslagader. Hoe ernstig dit is, hangt af van waar de prop blijft hangen en welk gebied in de longen minder bloed krijgt. Omdat de longslagader zich steeds verder vertakt, zijn de gevolgen het grootst als de prop al vroeg blijft hangen. De prop blokkeert dan namelijk ook alle vertakkingen die daarna komen.

Vet of lucht

Naast een bloedprop, kan ook vet of lucht de oorzaak van een longembolie zijn. Deze komen dan via het bloed in uw longslagader terecht. Het vet komt meestal uit bot. Lucht kan in het bloed komen als er met een injectienaald iets in het bloed wordt gespoten, bijvoorbeeld medicijnen. In heel uitzonderlijke gevallen zijn stukjes tumor de oorzaak van de longembolie.

Risico's longembolie?

  • hogere leeftijd;
  • weinig bewegen;
  • overgewicht;
  • verlamming;
  • een operatie, met name in de buik;
  • een breuk in been, bekken of heup;
  • een hoge bloeddruk;
  • erfelijke aanleg;
  • roken of een hoog cholesterol;
  • zwangerschap;
  • de pil: het risico bij jonge, gezonde vrouwen is echter erg klein;
  • bepaalde longziekten en andere ziekten zoals kanker, diabetes, hartziekten of een beroerte.

Symptomen van een longembolie

Veelvoorkomende symptomen die horen bij een longembolie zijn een benauwd gevoel, pijn op de borst tijdens het ademhalen, een verhoogde hartslag en bloed ophoesten.

De klachten bij een longembolie hangen af van een aantal dingen. Bijvoorbeeld waar in de longen de prop zit, hoe groot de longembolie is en of u verder gezond bent.

 

Longembolie symptomen kunnen zijn:

  • een benauwd gevoel;
  • pijn op de borst tijdens het ademhalen;
  • hoesten, soms zit daar bloed bij;
  • een versnelde ademhaling;
  • een verhoogde hartslag;
  • zweten;
  • een licht gevoel in het hoofd;
  • een zwakkere hartslag.

Onderzoek naar longembolie

  • Een bloedonderzoek. Dit doet uw arts om het zuurstofgehalte in uw bloed te meten en de stolling van het bloed te testen. Artsen noemen dit soms een D-dimeer test.
  • Een röntgenfoto: hiermee sluit uw arts andere (long)ziekten uit.
  • Een echo: hiermee bekijkt uw arts de bloeddoorstroming in uw benen.
  • Een scan (meestal CT-scan): hiermee kan uw arts de bloeddoorstroming in uw longen bekijken.
  • Een hartfilmpje (ECG). Hiermee ziet hij de activiteit van het hart. 

Behandeling van een longembolie

Bij een longembolie blokkeert een bloedstolsel uw longslagader. Uw lichaam ruimt het stolsel meestal zelf op. Maar het risico bestaat dat er nieuwe stolsels ontstaan, omdat te voorkomen krijgt u een behandeling met bloedverdunners.

Om te voorkomen dat het stolsel verder groeit of dat er nieuwe stolsels ontstaan, krijgt u injecties met bloedverdunners. We noemen dit ook wel antistollingsmiddelen. Als uw bloed dun genoeg is kunnen de injecties stoppen. Direct daarna krijgt u bloedverdunnende tabletten. Alleen in zeldzame gevallen is een operatie nodig om de longembolie te verwijderen.

Als u geen bloedverdunners kunt slikken plaatst de arts een filter in het bloedvat dat uitkomt in het hart. Dit om te voorkomen dat de stolsels in de longen terechtkomen.

In het ziekenhuis

De behandeling van een longembolie gebeurt in het ziekenhuis. Vaak wordt u hiervoor tijdelijk opgenomen. Soms mag u dezelfde dag alweer naar huis.

Herstel bij een longembolie

Is de longembolie weg is en de longslagader niet meer verstopt? Dan probeert de arts herhaling te voorkomen. Daarom blijft u bloedverdunners slikken. Hoe lang hangt af van de ernst en de oorzaak van de longembolie. Vaak duurt het tussen drie en twaalf maanden. In sommige gevallen moet u de bloedverdunners altijd blijven gebruiken. Bijvoorbeeld als u meerdere longembolieën heeft gehad. 

Leefregels bij longembolie

Genoeg bewegen, niet roken, een gezond gewicht en voldoende water drinken. Door deze adviezen te volgen, verkleint u de kans op een longembolie. 

Een longembolie is een heftige ervaring met soms ingrijpende gevolgen. Het verwerken ervan kan een tijd duren. Dat u zich in die periode verdrietig voelt, of bang bent, is begrijpelijk. U kunt gelukkig zelf iets doen om te voorkomen dat u opnieuw een longembolie krijgt.

Zo verkleint u het risico

  • Zorg voor voldoende beweging.
  • Rook niet en voorkom meeroken.
  • Leef gezond: een gezond gewicht, gezonde voeding en voldoende beweging helpen.
  • Drink voldoende, het liefst water.
  • Maakt u lange reizen? Zorg dan steeds voor beweging. Strek als u zit regelmatig uw benen en zet hierbij kracht tegen de grond.
  • Moet u langere tijd zitten? Steunkousen kunnen voorkomen dat het bloed onder in de benen ophoopt.
  • Gebruikt u de anticonceptiepil? Stoppen verkleint de kans op herhaling. Overleg met uw arts over een andere anticonceptiemethode.​

Bibliografie

Longfonds: https://www.longfonds.nl

 

04/20

 

Heeft u vragen?

Heeft u nog vragen? Stel ze gerust via de app BeterDichtbij.
Ontbreekt er informatie in deze folder?